အခန္းႀကီး(၄၆)
၁ထိုအခါ ဣသေရလသည္ မိမိဥစၥာရွိသမွ်ႏွင့္တကြ ခရီးသြား၍ ေဗရေရွဘအရပ္သို႔ ေရာက္လွ်င္၊ မိမိအဘ ဣဇာက္၏ ဘုရားသခင္အား ယဇ္ပူေဇာ္ျခင္းကိုျပဳေလ၏။ ၂ညဥ့္အခါ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္အားျဖင့္ ဘုရားသခင္က၊ ယာကုပ္၊ ယာကုပ္ဟု ေခၚေတာ္မူလွ်င္၊ ယာကုပ္က အကြၽႏ္ုပ္ရွိပါ၏ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။ ၃ထာဝရဘုရားကလည္း၊ ငါသည္ ဘုရားသခင္ျဖစ္၏။ သင့္အဘ၏ ဘုရားသခင္ျဖစ္၏။ အဲဂုတၱဳျပည္သို႔ သြားမည္အခြင့္ကို မစိုးရိမ္ႏွင့္။ ငါသည္ ထိုျပည္၌ သင့္ကိုလူမ်ိဳးႀကီး ျဖစ္ေစမည္။ ၄အဲဂုတၱဳျပည္သို႔ သင္ႏွင့္အတူ ငါသြားမည္။ တဖန္ ငါေဆာင္ခဲ့ဦးမည္။ ေယာသပ္ သည္ မိမိလက္ကို သင္၏မ်က္စိေပၚမွာ တင္ရလိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
၅တဖန္ ယာကုပ္သည္၊ ေဗရေရွဘအရပ္မွထြက္၍၊ သူစီးစရာဘို႔ ဖာေရာမင္းေပးလိုက္ေသာ လွည္းတို႔ျဖင့္ ဣသေရလ၏ သားတို႔သည္ အဘမွစ၍ မိန္းမမ်ားႏွင့္ သူငယ္မ်ားတို႔ကို ေဆာင္လ်က္၊ ၆ခါနာန္ျပည္၌ရေသာ တိရစာၦန္မ်ားႏွင့္ ဥစၥာမ်ားကိုလည္းယူ၍ အဲဂုတၱဳျပည္သို႔ သြားၾက၏။ ၇ယာကုပ္သည္ ကိုယ္တိုင္မွစ၍ သားသမီး ေျမးတည္းဟူေသာ အမ်ိဳးအႏႊယ္အေပါင္းတို႔ကို အဲဂုတၱဳျပည္သို႔ ေဆာင္သြားေလ၏။
၈အဲဂုတၱဳျပည္သို႔ေရာက္ေသာ ဣသေရလသားတို႔၏ အမည္ကား၊ ယာကုပ္ႏွင့္ သူ၏သားမ်ား။ သားဦး ရုဗင္။ ၉ရုဗင္သား။ ဟာႏုတ္၊ ဖါလု၊ ေဟဇရံု၊ ကာမိ။ ၁ဝရွိေမာင္သား။ ေယေမြလ၊ ယာမိန္၊ ၾသဟဒ္၊ ယာခိန္၊ ေဇာဟာ၊ ခါနာန္အမ်ိဳးမိန္းမ၏သား ေရွာလ၊ ၁၁ေလဝိသား။ ေဂရရႈံ၊ ေကာဟတ္၊ ေမရာရိ။ ၁၂ယုဒသား။ ဧရ၊ ၾသနန္၊ ေရွလ၊ ဖါရက္၊ ဇာရ။ ထိုသူတို႔တြင္ ဧရႏွင့္ၾသနန္သည္ ခါနာန္ျပည္၌ ေသသတည္း။ ဖါရက္သား၊ ေဟဇရံုႏွင့္ ဟာမုလ။ ၁၃ဣသခါသား။ ေတာလ၊ ဖုဝါ၊ ေယာဘ၊ ရွိမရုန္။ ၁၄ဇာဗုလုန္သား။ သရက္၊ ဧလုန္၊ ယာေလလ။ ၁၅ဤသူတို႔ကား၊ ယာကုပ္မယား ေလအာသည္ ပါဒနာရံအရပ္၌ဘြားေသာ သားတည္း။ သမီးဒိနႏွင့္တကြ၊ သားသမီးေပါင္း သံုးဆယ္သံုး။
၁၆ဂဒ္သား။ ဇိဖ်န္၊ ဟဂၢိ၊ ရႈနိ၊ ဧဇဗုန္၊ ဧရိ၊ အေရာဒိ၊ အေရလိ။ ၁၇အာရွသား။ ယိမန၊ ဣရႊာ၊ ဣရႊီ၊ ေဗရိယ၊ ႏွမေစရတည္း။ ေဗရိယသား၊ ေဟဗာႏွင့္ မာလေခ်လ။ ၁၈ဤသူတို႔ကား၊ လာဗန္သည္ သမီးေလလအား၊ လက္ဖြဲ႔ ေသာ ယာကုပ္မယား ဇိလပဘြားေသာသားတည္း။ ေပါင္းတဆယ္ေျခာက္။
၁၉ယာကုပ္မယာား ရာေခလသား။ ေယာသပ္ႏွင့္ ဗယၤာမိန္။ ၂ဝအဲဂုတၱဳျပည္၌ ၾသနၿမိဳ႔၏ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ ေပါတိေဖရသမီး အာသနတ္တြင္ ေယာသပ္ႏွင့္ရေသာသား၊ မနာေရွႏွင့္ ဧဖရိမ္။ ၂၁ဗယၤာမိန္သား။ ေဗလ၊ ဗခါ၊ အာရွေဗလ၊ ေဂရ၊ ေနမန္၊ ဧဟိ၊ ေရာရွ၊ မုပိမ္၊ ဟုပိမ္၊ အာရဒ။ ၂၂ဤသူတို႔ကား၊ ယာကုပ္မယား ရာေခလဘြားေသာ သားတည္း။ ေပါင္းတဆယ္ေလး။
၂၃ဒန္သား။ ဟုရွိမ္။ ၂၄နႆာလိသား ယာေဇလ၊ ဂုနိ၊ ေယဇာ၊ ရွိလင္။ ၂၅ဤသူတို႔ကား လာဗန္သည္ သမီးယာေခလအား လက္ဖြဲ႔ေသာ ယာကုပ္မယား ဗိလဟာဘြားေသာ သားတည္း။ ေပါင္းခုနစ္။ ၂၆ယာကုပ္ေခြၽးမ မ်ားကို မဆိုဘဲ၊ ယာကုပ္မွဆင္းသက္၍၊ သူႏွင့္အတူ အဲဂုတၱဳျပည္သို႔ သြားေသာ လူေပါင္းကား၊ ေျခာက္ဆယ္ေျခာက္ ေယာက္တည္း။ ၂၇အဲဂုတၱဳျပည္၌ ေယာသပ္ရႏွင့္ေသာ သားႏွစ္ေယာက္ ရွိ၏။ သို႔ျဖစ္၍ အဲဂုတၱဳျပည္သို႔ေရာက္ေသာ ယာကုပ္၏ အမ်ိဳးသားအေပါင္းကား ခုနစ္ဆယ္တည္း။
၂၈ေယာသပ္ထံသို႔ ေဂါရွင္ျပည္ကို သြားေစျခင္းငွါ ယုဒကို အရင္ေစလႊတ္ၿပီးမွ ေဂါရွင္ျပည္သို႔ ေရာက္ၾက၏။ ၂၉ေယာသပ္သည္ ရထားကိုျပင္၍ အဘဣသေရလကို ခရီးဦးႀကိဳျပဳျခင္းငွါ ေဂါရွင္ျပည္သို႔ သြား၍ အဘေရွသို႔ ေရာက္ေသာ္ အဘ၏လည္ပင္းကိုဘက္လ်က္ ၾကာၾကာငိုေလ၏။ ၃ဝဣသေရလကလည္း၊ ယခုငါေသပါေစေသာ။ သင္၏မ်က္ႏွာကို ငါျမင္ရၿပီ။ သင္သည္ အသက္ရွင္ေသး၏ဟု ေယာသပ္အား ဆိုေလ၏။ ၃၁ေယာသပ္ကလည္း၊ ဖာေရာမင္းထံသို႔ ကြၽႏ္ုပ္သြားဦးမည္။ ခါနာန္ျပည္၌ေနေသာ ကြၽန္ေတာ္ အစ္ကိုမ်ား၊ ကြၽန္ေတာ္အဘ၏ အိမ္သား မ်ားတို႔သည္ ကြၽန္ေတာ္ထံသို႔ ေရာက္ၾကပါၿပီ။ ၃၂ထိုသူတို႔သည္ သိုးထိန္းျဖစ္ပါ၏။ သိုးႏြားတို႔ကို ေမြးေသာသူ ျဖစ္ပါ၏။ သူတို႔ သိုးႏြားမွစ၍ ရွိသမွ်တို႔ကို ေဆာင္ခဲ့ၾကပါၿပီဟု ေလွ်ာက္မည္။ ၃၃ေနာက္တခါ သင္တို႔ကို ဖာေရာမင္းေခၚ၍ သင္တို႔သည္ အဘယ္သို႔ လုပ္ေဆာင္တတ္ သနည္းဟု ေမးေတာ္မူလွ်င္၊ ၃၄ကိုယ္ေတာ္ကြၽန္တို႔သည္ ဘိုးေဘးႏွင့္ တကြ ငယ္ေသာအရြယ္မွစ၍ ယခုတိုင္ေအာင္ သိုးႏြားတို႔ကို ေမြးေသာသူျဖစ္ၾကပါ၏ဟု ေလွ်ာက္ရမည္။ သို႔ျဖစ္၍ ေဂါရွင္ျပည္မွာ ေနေသာ အခြင့္ကို ရၾကလိမ့္မည္။ သိုးထိန္းျဖစ္ေသာသူကို အဲဂုတၱဳလူတို႔သည္ ေၾကာက္ရြံ႔တတ္ၾက၏ ဟု အစ္ကိုမ်ား အား၊ အဘ၏အိမ္သားမ်ားတို႔ကို ေျပာဆို၏။
